Apocalypse Dudes

Crunchy rock riffs, not for me.

This one of those things that I don't dislike at all. I also don't really like it, but it's not a bad listen for an hour. Trust me when I tell you this project has subjected me to much, much worse.

I mean....

This is fine and fun if youre into this kind of music. I dont want this to sound negative because its not. This is fun 80s\90s style glam punk and its not like they are bad musicians.

I would like to hear a detailed explaination from the author as to why this is something someone MUST hear before they die.

As stated above, this is fun! 3 stars worth of fun that I will probably never listen to by choice ever again.

Is dit een soort persiflage op vroege punk? Dit klinkt gewoon als een slechte Weird Al-versie van The Ramones, gespeeld door een clubje 15-jarigen op het schoolconcert. Domme cliché riffs en een onuitstaanbare drang om grappig te zijn (een ander album heet 'Sexual Harassment? Wat?). Misschien het allerslechtste album wat ik tot nu toe ben tegen gekomen.

The lyrics are very sexual, but the rock is nice.

Day 17

Some really good musicianship held back by goofy ass lyrics and being too samey

Fav track: Humiliation Street

Turbonegro’s Apocalypse Dudes is an exhausting mess that mistakes obnoxiousness for personality. The songs feel repetitive, the shock value wears thin almost immediately, and the whole thing comes across as forced rather than genuinely dangerous or funny. It may have its cult following, but for me, this was a miserable listen from start to finish.

Ok, this is pretty clear cut - dead average rock album with no innovation and infantile lyrics. Norway actually contributed some interesting things in music and yet the authors of the list choose something which just sounds American, very disappointing indeed. This is between 2 and 3 stars, with 2.5 on RYM

I did not expect to like this, but I had an absolute blast. Having this on while working was perfect. Fast, high energy, varied enough to stay interesting while not demanding too much.

2.5/5. Some basic ass Glam-Metal/Hard Rock. An album that the 5/10 score was made for. There’s some decent riffs here and there but everything else is so basic and by-the-numbers musically speaking. Lyrically, the album is mostly pretty bad, like a thirteen year olds idea of “badass” and the vocals are fine but not noteworthy. The albums whole vibe can really be summarized by its closer “Good Head” which is a song about how people just wanna get some good head.

Es ist Turbonegro auf maximalem Glam‑Punk‑Krawall: grell, dreckig, überdreht und voller ironischer Stadion‑Attitüde. Einige Songs zünden sofort, andere wirken eher wie stilisierte Pose. Rotzig, kultig, aber nicht durchgehend stark.

My eyes were getting ready to roll as I heard the “woah-oah-oahhhs” of the opening song, but Turbonegro quickly won me over with their ridiculously amped up power chords and a surprisingly nerdy vocal performance which charmed me. It’s not in any way cool, but there is a genuine sense of fun throughout which never fades. They have enough energy to go for days and totally commit to the bit.

Sure wasn't expecting a band called Turbonegro to be white Norwegians from the 80s. Giving a mild squint to the whole thing. The lyrics are particularly inexplicable, which I, unfortunately, like because it reminds me of Eurovision. Lotta butt talk.

Slur count = 1.

Well I didn’t expect to see Turbonegro pop up on the list but I’m very happy they did, it’s been years since I’ve listened to this in full.

Gotta be honest I fully expected to give this five stars based on my memory of it. Obviously with a 4 I did really enjoy it but it did drag a wee bit in the middle before finishing strong.

Top Track - The Age Of Pamparius or Humiliation Street

Favorite track(s): Selfdestructo Bust, Prince of the Rodeo

Ik dacht deze band te kennen van aanstellerig punk-geschreeuw. Schrok mij dat nog niet genoeg af, dan had ik nog de waarschuwingen van de titellijst te verwerken. Want met titels als Rendezvous with Anus, verwacht ik op voorhand niet een album dat iedereen nou perse moet horen.

Dat punk-beeld dat ik had, blijkt onterecht. We krijgen power-rock voorgeschoteld. Het aanstellerige valt ergens ook mee. Ok, ze dikken het muzikaal wat aan. En de onderwerpen zijn wat gezocht. Het boek noemt dat homo-erotisch, waarbij niet enkel verwezen wordt naar de titels (zoals het genoemde voorbeeld), maar ook naar de deuntjes. Ik ben geen specialist, maar het begrip erotiek heb ik zelden zover opgerekt gezien. Ik zou het (in elk geval de titels) eerder slechte puberhumor noemen. Het boek informeert mij intussen waarom ik de punkassociatie had. Dat was de 'muzieksfeer' die de band neerzette op voorgaande albums. Ah, vandaar. En het boek vermeldt warempel iets over instrumenten, zang, en het begrijpen van de ware aard van deze muziek. Zonder het nu gelijk eens of oneens te zijn, kudo's voor meneer Tijs voor een tekst mét inhoud en onderbouwing. Dat we dat op pagina 823 toch nog tegen mogen komen.

Ik werd geattendeerd op mijn steeds kortere teksten. Meestal te verklaren door de selectie. (Lever je inspiratieloze muziek, ontvang je ook inspiratieloze kritiek). Dus vandaag tijdens het luisteren bovenstaande maar eens uitgetypt. Merk ik toch, dat tijdens het typen en lezen mijn hoofd aardig meedeint met de muziek. Laat ik zelf dan maar niet kinderachtig zijn, met de sterren.

This was a lot of dumb fun

OK it's energetic, punk and so on but you need to be in the mood to listen to this. It's not an album that will put you in the mood to actively want to listen to it.

Another day it might have been a 3.5, today it's a 2.5. Grading low.

My vibes.

40 minutes of very fun punk rock. The attitude is loose, but not the production or the performances, which are stellar. I look forward to looking further into this band- had no idea they were Scandinavian! Key track here was the immensely catchy "Zillion Dollar Sadist"