Rated 6/10
Dit wordt online vergeleken met grootheden in de hiphop en ik moet bekennen dat ik daar weinig van snap. Ja, Lupe heeft prima flows en de productie hier is sterk, maar het klinkt ook heel... commercieel ofzo?
Daarnaast is dit echt giga bloated, begin ff wat filler te snoeien voor je op release klikt lmao.
Rated 6/10
Dit is gewoon alright. Behalve het nummer 'Alright', want die track is een toppertje.
Rated 10/10
Even goed als Miseducation wat mij betreft. Flows waar je u tegen zegt, scherpe lyrics. En laten we niet vergeten: twee absolute stone cold classics in hiphop op 1 album.
Rated 6/10
Billy is blijkbaar ongelooflijk based, als we zijn wikipedia pagina mogen geloven.
Los daarvan: Deze plaat is interessant maar helaas niet heel boeiend. Liedjes uit de jaren 40 en 50, in een moderne jas gestoken door Billy en Wilco. Luisterbaar is het zeker, maar het is weinig spannend.
Rated 8/10
Schitterende plaat eigenlijk. Super veel detail in de productie, grootse en meeslepende reffreinen. Je prikt soms nog door alle magie heen en in die gevallen hoor je de botten van een matige jaren 80-synthpop track, wat Spirit of Eden toch nog wat specialer maakt. Al in al, positieve verrassing.
Rated 8/10
Pixies zijn toch wel een soort proto-grunge. Wat een invloed hebben deze lui gehad.
Dit album heeft ontzettende highs zoals Bone Machine en uiteraard het legendarische Where is My Mind. Helaas ook wel wat stinkers, wat best knap is als je plaat maar 33 min duurt.
Rated 6/10
Vele malen beter dan de vorige (Back to Basics). Nog steeds bloated en inconsistent.
Schitterende vocals, geen groot fan van de liedjes zelf. Wel leuk dat het een live recording is en dat je er constant aan herinnerd wordt, voelt heel levendig.
Rated 8/10
Een soort lange advertentie voor hallucinogenen.
Rated 10/10
Bloedmooi dit. Met als hoogtepunt natuurlijk You make me feel, wat een wereldplaat. Legendarische artiest met een zeldzaam goede stem en zeldzaam goed gevoel voor songwriting.
Rated 6/10
Wat een rare bende van stijlen en invloeden. Wel creatief, opzich net iets vaker postief verrast geweest dan negatief.
Rated 4/10
Marcouz Borsatem
Rated 10/10
18-jarige ik was destijds helemaal overdonderd door de hypnotiserende riffjes en dromerige minutenlange outtro's op deze plaat. Lost In The Dream is vervolgens nooit lang weggeweest over de jaren heen. Af en toe gooi ik Under The Pressure gewoon weer eens aan en voor ik het weet kickt de grootse en toch persoonlijk en ingetogen hook van In Reverse alweer in. Echt een schitterend album.
Rated 2/10
Geweldige zangeres, maar ik kan echt helemaal niets met deze stijl. Een soort mengelmoes van bigband doo wop-bende en moderne pop. Zelfs DJ Premier op de productie kan de boel niet redden. Vermoeiende listen.
Rated 4/10
Waanzinnig grooves met ongeëvenaarde basloopjes die worden bijgestaan door de meest waardeloze vocals op deze lijst tot nu toe. Fuck John Lydon.
Rated 6/10
Prima luisterbaar. Beetje aparte lyrical content soms (hou dat tenen likken lekker voor jezelf, Tim). Heb meer dan 1 keer gedacht 'dit klinkt als the Doors' en vervolgens 'luisterde ik maar the Doors'.
Rated 10/10
Kneitermooi. Tijdloze folkrock, misschien zelfs beter dan Harvest.
Rated 6/10
Beetje een messy album dit maar de productie is in ieder geval super.
Rated 4/10
Sorry for Honky Tonking.
Rated 10/10
Nude, Weird Fishes, Jigsaw, Reckoner en All I Need zijn allemaal top 10-waardige Radiohead nummers. Dat is gewoon de helft van dit album. In Rainbows heeft niet de rode draad die Computer en Kid A hebben, maar individueel zijn de nummers zo ongelooflijk goed.
Echt wild dat deze band voor een tweede (misschien zelfs de derde) keer zo'n perfecte plaat hebben kunnen maken.
