Reviews by bonnetjesaffaire

Toffe late-90s grunge plaat. Had geen idee hoe deze band eerlijk gezegd, dus een positieve verrassing.

TPAB is somehow de hele tijd veel te ambitieus in wat er uitgeprobeerd wordt op elk nummer, om vervolgens makkelijk weg te komen met iedere stunt. Een mijlpaal in hiphop en daarbuiten, dat alle lof verdient die het over de jaren heeft gekregen.

Albums van ruim 80 minuten staan voor mij bij voorbaat 3-0 achter. Disintegration, daarintegen, zou prima 3 uur mogen duren.

Beste album van een van de beste bands ooit. Een gecertificeerde knaller van buitengewoon formaat.

Niet de eerste keer dat ik hier naar luister maar ik was verbaasd hoe... 'okee' ik het vond. Ja, Common People is een ongelooflijke banger maar verder is er ook wel veel filler hier.

Ondaks de kleine letdown gewoon een heel solid album onder aan de streep. Had gewoon een ez 5 sterren verwacht.

Wat een feest is dit. Het komt heeel duidelijk uit de 60s maar het wel zo'n plaat waar het steeds spannend is welke kant het nu weer op gaat.

Mijn god.

You Cant Always Get What You Want is veilig een top 3 Stones nummer. Verder meer dan prima rockplaatje.

Ik had Black Moses wel eens geluisterd maar dit is nog beter. Wat een grooves, wat een productie.

Hoe is dit opgenomen in de jaren 60? Deze man leefde ver in de toekomst.

Verre van de beste Nick Grot maar nog steeds makkelijk een 7.5/8. 'Straight to You' is een grote standout, een gecertificeerde Nick Grot all-timer.

Ja, Bohemian Rhapsody is een meme maar dit album is zo, zo tof. Het is theatraal, grappig, divers. Makkelijk het beste Queen album.

Mooie is dat een track als BR de rest niet eens overschaduwt: Death on Two Legs, You're My Best Friend, ' 39, Love of My Life, allemaal knallers.

The Yes Review.

Het blijft een stijl waarin elk nummer ongeveer hetzelfde is, maar goed, deze nummers komen ook wel uit de jaren 50. Deze opname is verder echt waanzinnig. Wat een band.

Grizzly Bear heeft een super vet eigen geluid en dit is waarschijnlijk wel de beste plaat die ze gemaakt hebben. Tikkeltje bloated wel helaas.

Grappig hoe veel er uitgeprobeerd wordt op dit album van slechts 35 minuten. Daardoor is het helaas wel een beetje een rotzooitje. Wel een prima rotzooitje om aan te horen.

Luisterbare popliedjes in een Britse indie-elektronica jas. Niet heel exciting, maar ook zeker niet slecht. Betere vocals hadden misschien wel geholpen.

Edit: dit duurt echt een kwartier langer dan het had moeten duren. En dan zijn er ook nog dotan-achtige gang vocals achterop de plaat. -1

Dit klinkt opzich super. Productie is top. Zang is goed. Politiek is on point. Het is alleen ZO SAAI. Een soort eenheidsworst van hetzelfde kabbelende beekje van instrumentatie van begin tot eind.

Alleen maar waardering voor Bob Marley, blij dat mensen zo geraakt worden door hem. Niets voor mij.

Als alle moderne dnb zo klonk, was ik dnb-head geweest.

Cool dit. Lekker atmosferische dnb/jungle. Deed me soms vreemd genoeg denken aan AAL (maar dan jungle). Mag wel korter.

Ook perfecte timing vandaag, lekker scriptie getikt op dit, gaat vaker gebeuren komende weken. Vooral disc 2 is een vibe, omdat dit schijnbaar 1 live opgenomen vinyl set is dreunt het non-stop door.

Wat moeten we hierover zeggen wat nog niet gezegd is. Wat een wereldplaat, echt oneindig replayable.

Weer een vermoeiende persoon die ik een hoge rating moet geven. Zal ook niet de laatste zijn.

Edit: ik vergeet altijd dat die Frankie Valli cover een ding is. Zo'n zeldzame cover die vele malen beter is dan het origineel. Cool.

1.5 uur Nusrat Fateh Ali Khan gaat er niet in op deze zondagmiddag. Stukkie geluisterd wel en man, het is te horen waarom zo veel mensen dit bewonderen. Boeiende melodietjes, goeie instrumentatie.

De Spotify pagina van deze kerel is echt bizar, wat een platen en wat een diversiteit aan artwork.

De meest achterhaalde instrumentatie die ik in lange tijd heb gehoord. Vocals zijn matig tot slecht. De interlude halverwege is het allergrootste vraagteken hier. Er was blijkbaar iemand die dat matige nokia beltoontje had getikt op een synth en dacht: mijn album heeft beperkt ruimte van max 40 minuten maar deze minuut MOET ertussen.

Deze plaat wordt gered van de shame-pile door Don't You Want Me, vandaar toch 2 sterren.