Reviews by szkieletbym

Five Leaves Left moim zdaniem było dużo ciekawsze, tutaj zdecydowanie spokojniej, więcej reflekcji, ale nie chce powiedzieć, że nudno. Chociaz trochę nudno...

Ale to był fajny czas dla muzyki. Co prawda nigdy fazy na nich nie miałam, ale płyta miła, chociaż nieco monotonna.

Co za cudowne płyta! Bardzo spodobała mi się wokal, energia Cyndi, temat tej płyty i niektóre aranżacje. Wyśmienicie się bawiłam.

Wszystko co mówilam o country nie dotyczy tej płyty i tej Pani. Bardzo, bardzo wielka szkoda, że się zebrała z tego świata. A płyta cudna, taka radosna.

Dziwne. Niby tłuczenie garnkami, a jednak wchodzi dobrze. Pozdrawiam moich rodziców, którzy pokazali to swojej ośmiolatce i liczyli, że w przyszłości wszystko będzie normlanie.

Czekałam aż ta płyta pojawi się w zestawieniu i doczekałam się. Zasłużone pochwały. Bardzo podobała mi się różnorodność w muzyce, ale jednocześnie spójność w całości. No i w końcu ta wrażliwość w słowach i nastroju. Piękna płyta, będę wracać.

Bardzo się wynudziłam, mimo, że to jest mój gatunek i dobry artysta, natomiast nie ma w tej płycie nic, co przyciągnęłoby uwagę na dłużej. No, może poza abstarakcyjną długością utworów, które bez powodu dłużą się w nieskończoność.

To jest płyta, która może nie jest najlepsza do słuchania w słoneczny dzień, ale jestem pewna, że byłaby cudowna do wysłuchania na żywo, o bladym świcie w jakiejś zapomnianej przez boga przestrzeni w ramach nieznanego festiwalu. Nie mogę powiedzieć, że mi się nie podobało, bo mi się podobało, było tylko ciężko przyswajalne i to jest jedna z tych płyt, którą ciężko ocenić w skali 1-5, bo jak ocenić skalę brzęczenia? Wow, to była głęboka myśl.

Bardzo ładnie pan Kanye zagrał w niedzielne popołudnie, nie spodziewałam się tak "miłej" płyty z jego strony. Natomiast nie zmienia to mojego zdania na temat jego jako osoby, i nie, nie można oddzielić artysty od jego twórczości. Płytę oceniam dobrze, ciebie nie.

Wyjątkowo ciekawa płyta, nie słyszałam wcześniej o tej grupie, a muzycznie słychać sporo inspiracji/wpływów z różnych styli i dekad w muzyce, aczkolwiek z zachowaniem stylu który nazwałabym "90s britpop-dance-electronica'? Koniecznie wrócę, miłe odkrycie.

O, no i to jest moja muzyka. Surowa, prosta, mocna i niegrzeczna.

Ta dziewczyna zaskoczyła mnie już w zeszłym roku absolutnie wspaniałym występem na żywo - energia, klasa i zajebista muzyka. A teraz jeszcze ta płyta? Świetna jest, ma mocne momenty, trochę chillu, fajne teksty. No i produkcyjnie słychać, że jest mocno. Super, wrócę.

Podtrzymuję to, co powiedziałam wcześniej odnośnie postaci Davida vs jego muzyki. Not my fav era, ale i tak świetna płyta.

I clooooose myyyy eyees, only for a momeeeent 🎶 Bardzo ta płyta przypomina mi Kansas, dobrze się tego słuchało, naprawdę miło. I to tyle.

Kocham cię Patti, kocham wszystko co robisz, co piszesz, co śpiewasz i sobą reprezentujesz. Buzi w czółko. 😘

Jakościowa płyta i jakościowa muzyka, wszystko do siebie pasuje, po tytule płyty wiadomo o czym będzie, cudowna charyzma Jarvisa, ale nie umiem dać więcej niż mocne 3.

No co mogę powiedzieć? Na tej liście są tak odległe klimaty w muzyce, a bardziej w czasie i miejscu w jakim powstawały, że nie jest mi dane docenić czegoś, co bazuje na jakiejś lokalności. Miła płyta, aczkolwiek dla mnie okazało się to zbiorem 'white noises'.

Mój najlepszy przykład w grze "nie lubię ciebie, ale lubię twoją muzykę". Aczkolwiek ta płyta średniawka, Steven umiesz lepiej.

Bardzo miła, przyjemna płyta, porządny brit-rock i tego nie można im zabrać. Bittersweet Symphony jest równie przeklęte co Wonderwall, pa.

Wyjątkowo kojący głos ma ten pan, taki idealny na długie posiedzenie w kawiarnii w deszczowy dzień nad żmudną książką. A płyta spójna muzycznie, dojrzała tekstowo i bardzo przyjemna w odbiorze. Pewnie nie wrócę, ale pojedyncze momenty uhonoruję na 'Chill na podłodze'.